กลับบ้าน

นี่เป็นครั้งที่สองที่จะได้กลับบ้านของชีวิตนักเรียนนอก (เก๊ๆ)

เอาเข้าจริงๆ แล้วไม่เคยรู้สึกอยากเป็นนักเรียนนอกกับเขาเอาเสียเลย

ไม่อยากจากเพราะกลัวคิดถึงบ้าน ต้องจากบ้านจากคนที่รักมาตั้งแต่เป็นเด็กตัวน้อย

เบื่อชีวิตที่ต้องเหินห่างกับคนที่รัก

แต่ดูเหมือนจะเป็นคำสาปที่ยิ่งหนีห่าง

...ยิ่งต้องพบเจอ

การมาเรียนก็เหมือนมาแสวงหาชีวิตที่ดีขึ้น

แสวงหาชีวิตที่ดีขึ้นเพื่อความเจริญก้าวหน้าของตัวเอง

แต่นี่ก็เป็นสิ่งที่เลือกแล้วมิใช่หรือ

การมาเก็บเกี่ยวความรู้ประสบการณ์ความก้าวหน้าในครั้งนี้

ดูเหมือนว่าจะทำให้คนที่รักเรามีความสุขตามไปด้วย

แต่มีบางครั้งเหมือนกัน ที่เคยรู้สึกสงสัย

สงสัยว่าคนรอบข้างเราที่หน้าบานมีความสุขนั้น

จะมีใจร่าเริงยินดีจริงหรือไม่

เพราะต้องแลกด้วยการจากจากคนที่รัก

คนที่รักและห่วงใย

โดยมากเป็นคนที่ต้องจากมาตลอดทั้งชีวิต

อีกบ้างครั้ง ก็เป็นการจากลาจากคนหนึ่ง เพื่อไปพบเจอกับอีกคนหนึ่ง

ทำไมชีวิตถึงมีแต่การจากลา
---

"กลับบ้าน"

ฟังแล้วอบอุ่น

ไม่รู้กี่พันกี่หมื่นครั้ง ที่ใจโหยหาที่จะกลับบ้าน

อยู่โรงเรียนประจำ มีวันกลับบ้าน

วันกลับบ้านคือวันที่ทุกคนร่าเริง

ทุกสองสัปดาห์ เราได้กลับบ้าน

แม้จะออกจากโรงเรียนมานานแล้ว

แต่ใจก็ยังใฝ่หาบ้าน

ฝันที่จะได้กลับบ้าน

ไม่ได้กลับ แล้วต้องจาก

หากฝันที่จะได้อยู่

ี่ความรู้สึกอยาก "กลับบ้าน" ยังไม่ห่างหายไปไหน

มิใช่อะไรนอกจากวิถีชีวิตที่ต้องไกลบ้าน

...ไกลบ้านในวันวาน

...ไกลบ้านในวันนี้

...ไกลบ้านในวันหน้า

ชีวิตไกลบ้านเฉกเช่นนี้คือชะตากำหนดใช่หรือไม่
---

กลับบ้านครั้งนี้จะทำอะไร

วางแผนไว้เพื่อที่จะได้ใช้เวลาที่ได้กลับบ้านให้คุ้มค่า

เพราะการกลับ ก็ต้องมีจาก

อีกวันเวลาที่ผ่านพ้นไป ไม่มีวันหวนคืน
---

กลับบ้านครั้งนี้จะอยู่กับคุณยาย

คุณยายผู้เป็นที่รัก

ที่อยู่ข้างๆ มาตั้งแต่เล็กแต่น้อย

จะพาคุณยายไปกินข้าวบ่อยๆ

จะพาคุณยายไปเที่ยวไหนต่อไหน

จะนั่งคุยเล่นเป็นเพื่อนคุณยาย

หากเวลาอำนวย จะไปนอนกอดคุณยายตอนกลางคืนด้วย
----

กลับบ้านครั้งนี้จะวางแผนการเรียนในภาคเรียนสุดท้าย

หวังว่าจะเป็นการเรียนรู้ในสถาบันการศึกษาครั้งสุดท้ายในชีวิต

หลักสูตรสองปี แต่จะเรียนให้สำเร็จภายในปีครึ่ง

ไม่ใช่ใจไม่อำนวย หากเงินไม่อำนวย

กลับมาเป็นข้าราชการเงินเดือนน้อย

จะแบมือขอเงินผู้ใหญ่มาเรียนก็คงไม่เหมาะ

เพราะคงไม่มีปัญญาได้ชดใช้คืน

จะวางแผนว่าจะเรียนวิชาอะไรบ้าง

เพราะต้องเรียนมากวิชาถึงจะจบ

อีกยังต้องวางแผนทางการเงิน

จะได้บอกกล่าวกับผู้มีอุปการคุณที่จะสนับสนุนทางการศึกษาได้ถูก
---

กลับบ้านครั้งนี้จะใช้ชีวิตวัยรุ่นให้เบื่อ

เบื่อจนไม่อยากกลับมาเป็นวัยรุ่นค้างวัยอีก

จะใช้เวลาอยู่กับเพื่อนให้มาก

ใช้เวลาอยู่กับตัวเองให้น้อย

เพราะเบื่อตัวเองแล้ว

อยู่กันมานานแสนนานเกือบหนึ่งปีเต็ม
---

กลับบ้านครั้งจะเดินทางและท่องเที่ยว

ตามโอกาสและเวลาจะอำนวย

...จะไปช้อนปลา

...จะไปเก็บต้นไม้

...จะไปดำน้ำทะเล

...จะไปเดินป่าท่องธรรมชาติ

หากมีเวลาพอ อยากไปประเทศเพื่อนบ้าน

สิ่งเหล่านี้เคยฝันกลางวันถึงบ่อยๆ
---

อีกไม่นานก็จะถึงบ้านแล้ว

กลับบ้านสักที

กลับบ้านเพื่อจาก

เมื่อไรหนอจะได้กลับบ้าน

---กลับบ้าน---


เขียนระหว่างรอขึ้นเครื่องกลับบ้าน ที่สนามบินนาริตะ ประเทศญี่ปุ่น เวลาประมาณหกโมงเย็น ขณะที่ช่องข่าว "ซีเอ็นเอ็น" กำลังรายงานสดเกาะติดสถานการณ์เหตุการณ์ระเบิดรถไฟใต้ดินและรถเมล์ที่อังกฤษ ที่เพิ่งเกิดขึ้นสดๆ ร้อนๆ