ในที่สุด ผมก็ใช้ "มัน" เป็น "เครื่องมือ"

วันนี้ผมใช้่เวลาอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ทั้งวัน

>---- ลิ้นชักของผม ------------------------->>

เ วลาหมดไปกับการพยายาม "รู้เท่าทัน" ระบบการทำงานของเวบล็อกแห่้งนี้ ด้วยใจหวังอยากใช้มันเป็น "เครื่องมือ" ในการที่จะ "อยู่" บนโลกแบนๆ แห่งนี้ให้ได้ "ดีและมีความสุข"

เมื่อรู้แล้ว ก็เหมือนคนมี "อำนาจ" อยู่ในมือจริงๆ นวัตกรรมเวบล็อกได้เปิดโอกาสให้ "คนเดินถนน" อย่างผมที่มีความรู้ด้าน "ภาษาคอมพิวเตอร์" เพียงงูๆ ปลาๆ สามารถเนรมิต "บ้าน" บนโลกแห่งนี้ได้ โดยไม่ต้อง "ยืมจมูกใคร"

เมื่อก่อนใครจะมีโฮ มเพจของตัวเอง ก็ต้องศึกษา "ภาษาเอชทีเอ็มแอล" กันจ้าละหวั่น ผมยังจำได้ถึงเวลาที่นั่งเอาเวิร์ดแพดเขียนเวบเพจแต่ละบรรทัดได้ดี มันทั้งน่ารำคาญ และชวนโมโหสิ้นดี รหัสนี้แปลว่าอย่างนี้ รหัสนั้นต้องวางไว้หลังอันนี้ ฯลฯ

ต่อมามีโปรแกรมประเภท "เห็นได้ทันตา" (WYSIWYG: What You See Is What You Get) อย่างเช่นไมโครซอฟท์ฟรอนท์เพจ หรือมาโครมีเดียดรีมวีฟเวอร์ ก็ยิ่งทำให้ผมปวดหัวไปใหญ่ กว่าจะเอาข้อมูลใหม่ๆ ลงไป ก็ต้องเสียเวลานั่งหลังขดหลังแข็งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์เสียนาน

ต อนนี้มีบล็อกแล้วครับ ในทางหนึ่งบล็อกเป็นชุมชนใหม่ที่เพิ่งเกิดขึ้น โดย "ผู้ใช้" สามารถบันทึกข้อเขียนของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นบันทึกส่วนตัว ผลงานทางวิชาการ ข้อเขียนในยามว่าง ข้อมูลหรือแม้กระทั่งความคิดเห็นในเรื่องใดเรื่องหนึ่งที่ตัวเองสนใจ ส่วนในอีกทางหนึ่งนั้น บล็อกยังเป็นกลไกสำคัญที่จะทำให้ "ผู้ใช้" อย่างเราๆ ท่าน ๆ สามารถจับจองพื้นที่ส่วนตัวบนโลกในนี้ได้อย่างสะดวก รวดเร็ว และไร้อุปสรรค เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว การแลกเปลี่ยนโอนถ่ายข้อมูลระหว่างปัจเจคบุคคล ย่อมจะเกิดขึ้นโดยปราศจากพรมแดน โลกในยุคบล็อกนี้ เป็นโลกที่ทำให้เกิดความเท่าเทียมกันในระดับที่มากขึ้นจริงๆ

พูดได้โ ดยไม่อ้อมค้อม เวลานี้ผมจึงเสมือนหนึ่งมี "อำนาจ" ทุกอย่างอยู่ในมือ และ "อำนาจ" อัน "เบ็ดเสร็จ" ที่ว่านี้สามารถ "ใช้" ได้อย่างง่ายดายเสียด้วย

แต่ผมสัญญากับตัวเองว่า "จะไม่ใช้อำนาจจนเกินพอดี" เพราะผมรู้ว่า "อำนาจเบ็ดเสร็จ นำมาซึ่งการทุจริตที่ไร้ขอบเขต"
(Absolute Power Corrupts Absolutely -ขอขอบคุณพี่บุญชิตฯ ที่ช่วยกรุณาแปลให้เป็นภาษาที่ผมถนัดที่สุด)