เพื่อนเขียน (3) "เรื่องเศร้าของทองดำ"
(จดหมายจากเอโปร ตอนที่ 3)ห ลังประตูไม้ที่ประกอบขึ้นอย่างรวกๆของฟา ร์มแพะแห่งหนึ่ง ทอดยาวไกลออกไปตามถนน สองข้างทางเป็นทิวไม้มะค่าโมงและไม้สักขึ้นบังถนนจนครึ้มไปตลอด เมื่อทองดำมองออกไปไม่รู้ว่าทางจะสิ้นสุดที่ใด บรรยากาศยามเย็น แสงแดดรำไรช่างเศร้าหมองสำหรับทองดำเหลือเกิน สายตาเหลือบมองทางที่ทอดยาวออกไปนอกประตูรั้ว เฝ้ามองเป็นระยะๆ เหมือนตั้งใจรอคอยอะไรบางอย่าง
ก่อนหน้านี้ทองดำยังมีความสุข ตามประสาหนุ่ม ชอบออกวิ่งเล่นกับ”ดวงดี”แม่ผู้ให้กำเนิด วิ่งไปพลางกระเซ้าเย้าแหย่ไปพลาง นานๆทีดวงดีเกิดหมั่นใส้ทองดำขึ้นมาก็ขบกัดผิวหนังของทองดำเพื่อหาเห็บหาหมั ด พอหายหมั่นเขี้ยวก็ชวนกันไปเดินเล่นต่อ ฟาร์มแพะช่างกว้างขวางสำหรับทองดำมาก มันมักจะชวนแม่มันไปวิ่งเล่นในทุ่งหญ้าสำหรับปล่อยแพะโดยเฉพาะยามค่ำคืนหลัง จากผู้ดูแลหลับกันหมดแล้ว บางทีก็ลงเล่นน้ำในทะเลสาบซึ่งเป็นชายทุ่งติดกับทุ่งหญ้าเลี้ยงแพะดำผุดดำว่ ายกันอยู่สองตัว
ทองดำเป็นหมาพันธุ์ผสมแม่เป็นโดเบอร์แมน ส่วนพ่อเป็นใครไม่รู้ ซึ่งแม่ของมันไม่ยอมบอก รู้แต่ว่าแม่มันเป็นหมาที่มีเสน่ห์มาก เมื่อถึงฤดูกาลมักมีหนุ่มๆแวะเวียนมาไม่ขาดสายจนเจ้านายไล่ออกจากบ้านแทบไม่ ทัน ทองดำลืมตาดูโลกในช่วงสงกรานต์ของปี 47 ด้วยความเหนื่อยหน่ายของเจ้านายที่เจ้าดวงดีท้องโดยไม่เตรียมตัวดูแลเจ้าตัว เล็กทั้งหลาย “มีตั้ง 7 ตัว ไม่รู้จะเอาไปให้ใครดีวะ” เจ้านายบ่นอยู่หน้ากรงดวงดี เนื่องจากลูกหมาทั้งหมดเป็นพันธุ์ผสมจึงไม่สามารถขายตามร้ายขายสุนัขได้ เพราะใครๆก็อยากได้พันธุ์แท้ทั้งนั้น ทองดำกินนมจากเต้าของดวงดีเก่งมาก เพียงแค่เดือนเดียวก็โตกว่าบรรดาพี่น้องครอกเดียวกันทั้งหมด นี่เป็นเหตุผลที่เจ้านายเลือกเลี้ยงทองดำไว้คาดหวังจะให้เป็นหมาเฝ้าไร่ที่ด ีในอนาคต
เมื่อทองดำเริ่มอย่านมได้ก็ย้ายที่อยู่ตามเจ้านายไปอยู่ ที่ฟาร์มแพะพร้อมกับดวงดี เริ่มแรกทองดำไม่คุ้นสถานที่ กลางคืนก็มืดไม่มีไฟฟ้า ยุงก็เยอะ ผู้คนที่เคยเห็นพล่านเมื่อครั้งอยู่ในเมืองกลับไม่พบในสถานที่แห่งนี้ โชคดีของทองดำที่มีแม่คอยเป็นเพื่อนอยู่ข้างกาย แม่เป็นหมาที่กล้าหาญมากตามแบบตระกูลโดเบอร์แมนที่ใช้ในการสงครามมาตั้งแต่ส มัยบรรพบุรุษ ทองดำเรียนรู้ที่จะเห่าและเลียนแบบแม่ของมันอยู่ตลอดแม้จะทำได้ไม่ดีเท่า เจ้านายรักทองดำเรื่องความสงบเสงี่ยม ทองดำจะนิ่งฟังคำสั่งได้ดีกว่าแม่ของมันมาก อย่างเช่น จะวิ่งเข้ากรงทันทีที่เจ้านายร้องบอกหรือตบที่ประตูกรงให้สัญญาณ ผิดกับแม่ของมันที่มักจะต่อรองการเข้ากรงอยู่เสมอ
ทองดำเลียนแบบแม่ เกือบทุกเรื่องตั้งแต่เรื่องการเห่ากรรโชกอันเป็นแบบอย่างของโดเบอร์แมน ท่าฉี่ที่ทองดำใช้ก็เป็นแบบสุนัขตัวเมีย เนื่องจากทองดำไม่เคยเห็นว่าสุนัขตัวผู้ฉี่กันอย่างไร แม้กระทั่งวิธีหาปลาซึ่งน้อยนักที่สุนัขทั่วไปจะเลียนแบบได้ ดวงดีมีประสบการณ์กับชาวประมงที่มาทำงานที่ฟาร์มตั้งแต่เด็กๆ
มาอยู ่ที่ฟาร์มได้ไม่นาน ทองดำเติบใหญ่ขึ้นมาก มันใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับแม่ของมันและคนดูแลฟาร์มของเจ้านาย ทองดำมีเพื่อนน้อยมากเนื่องจากในบริเวณนั้นไม่มีชุมชนอยู่เลย ใกล้ที่สุดก็ที่ปางหมอปวงก็อยู่ห่างออกไปราว 2 กม.
การที่ได้อยู่กั บแม่ตลอดทำให้ทองดำเป็นหมาที่มีความสุขมาก กินด้วยกัน นอนด้วยกัน ในกรงเดียวกัน ซึ่งกรงที่ฟาร์มเป็นกรงเหล็กขนาดใหญ่พอที่จะให้หมาขนาดใหญ่สองตัวอยู่ด้วยกั นได้ ทุกครั้งที่ทำอะไรผิดทองดำมักจะเข้าไปนั่งรอในกรงเพราะรู้สึกว่าอบอุ่นเป็นส ถานที่ของมันโดยแท้ อย่างน้อยก้อทำให้เจ้านายตีมันไม่ถนัดเพราะติดซี่กรง เรื่องที่เจ้านายไม่ชอบมากที่สุดเห็นจะเป็นการวิ่งไล่แพะ ก็ทำไงได้แม่วิ่งไล่ให้ดูตั้งแต่เด็กแล้วนี่ พอหมั่นเขี้ยวขึ้นมาทองดำก็เอาบ้าง บางทีก็วิ่งเป็นทีมกัน ดวงดีต้อนซ้าย ทองดำต้อนขวา แล้ววิ่งเข้าตรงกลางให้แพะแตกฝูงสนุกสนานอารมณ์หมายิ่งนัก
ใ นเวลากลางวันผู้ดูแลของเจ้านายจะขังทองดำและดวงดีไว้เพื่อไม่ให้แพะตื่นกลัว จะปล่อยมาระหว่างวันเป็นระยะๆเพื่อขับถ่าย อิสระภาพของทั้งคู่เริ่มขึ้นในเวลาเย็นที่แพะขึ้นคอกกันหมดแล้ว หลังจากที่กินอาหารเย็นเสร็จทั้งคู่ก็จะพากันท่องราตรี วิ่งเล่นข้ามดอย บางทีก็ไปไกลถึงหมู่บ้าน ซึ่งมีกิจกรรมสนุกรออยู่มาก เช่น การหากระต่ายป่า ขุดหาตัวตุ่น หรือ การจับปลา และ กลับไปที่ฟาร์มก่อนรุ่งสาง
ทองดำเ คยประสบอุบัติเหตุจนกระทั่งเสียขาไปข้างหนึ่ง เนื่องจากผู้ดูแลของเจ้านายกำลังตัดหญ้าด้วยเครื่องตัดหญ้าแบบสะพายหลัง ซึ่งวันนั้นเปลี่ยนใบมีดเป็นแบบเดี่ยวคมกริบ ทองดำในวัยรุ่น 6 เดือนอยากรู้อยากเห็นจึงเข้าไปเล่นใกล้ๆ ในจังหวะเหวี่ยงเครื่องมาโดนพอดี นิ้วหายไป 3นิ้วทันที ทองดำปวดขาอยู่นานเจ้านายเลยต้องพาไปเข้าห้องผ่าตัดที่โรงพยาบาลสัตว์เชียงร าย นับตั้งแต่นั้นมาจึงเป็นหมาขากุดเดินกะเพรกด้วยขาที่เหลือ 3 ข้าง ซึ่งพยุงน้ำหนักตัวเกือบ 40 กก.
ทุกคนจึงจำทองดำและดวงดีได้เป็นอย่างดีว่าเป็นหมาคู่กัน ตัวหนึ่งขากุดสีดำ ตัวหนึ่งสูงๆสีชอกโกแลต
ทองดำเป็นหมาใจเสาะมาก ไม่ทันถูกตีก็ร้อง”เอ๋งๆ” แล้ว ผิดกับแม่ของมันซึ่งเป็นหมากล้าหาญ คุณ
ส มบัตินี้ถูกในเจ้านายยิ่งนัก เจ้านายเคยพูดให้ทองดำเอาอย่างแม่ของมันบ้าง เจ้านายรักดวงดีมากและดวงดีก็รักเจ้านายมากด้วยเช่นกัน รักมากขนาดยอมตายแทนได้ ทองดำเห็นแม่ติดตามเจ้านายไปทุกที่ในฟาร์ม ไม่ยอมให้คลาดสายตาเลยก็ว่าได้ แม่เลยได้สิทธิ์ขึ้นไปอยู่กับเจ้านายบนบ้านที่ฟาร์มได้ ในช่วงแรกแม้ว่าแม่จะโดนตีให้ลงมาอยู่ข้างล่างก็ตาม แต่ด้วยความดื้อที่ไม่ยอมอยู่ห่างเจ้านาย ในที่สุดเจ้านายก็ยอมให้แม่นอนเฝ้าหน้าห้องนอน หากวันใดที่เจ้านายขังแม่เอาไว้แม่จะกระวนกระวายใจมาก รอคอยว่าเมื่อไหร่เจ้านายจะกลับมา
แม่เล่าให้ฟังว่าสมัยก่อนติดตามเ จ้านายไปทุกที่ และมีความสุขมากกับหน้าที่อารักขานี้ แม่อยู่กับเจ้านายตั้งแต่แม่อายุได้ 3 เดือน เมื่อก่อนแม่แข็งแรงมากขนาดวิ่งไล่ตามรถยนต์ของเจ้านายได้เร็วพอกัน มาภายหลังที่แม่คลอดลูกออกมาหลายครอกจนในครอกสุดท้ายที่หมอฉีดยาให้ผิดเวลาท ำให้แม่เป็นหมันถาวร รวมทั้งการที่อายุมากขึ้นถึง 6ปี ทำให้ไม่แข็งแรงเหมือนก่อน แต่แม่ก็ยังมีความสุขที่ได้วิ่งตามรถของเจ้านาย และแม่ก็สอนให้ทองดำเข้าใจความสุขเช่นนี้ด้วย ซึ่งดูเหมือนทองดำจะทำได้ดีในเวลาต่อมา ทองดำรู้สึกผูกพันกับแม่มากเพราะดวงดีเป็นผู้สอนทุกสิ่งทุกอย่างที่ทองดำเรี ยนรู้ในโลกใบนี้
วันที่ทั้งโลกดูดับมืดลงสำหรับทองดำก็มาถึง และมันเชื่อว่าเป็นวันแสนเศร้าของเจ้านายด้วย ในวันหนึ่งกลางฤดูฝน หลังเข้าพรรษาปี 48 ได้ไม่นาน วันนั้นทองดำและดวงดีออกเที่ยวกลางคืนเหมือนเดิม และเหตุการณ์เลวร้ายก็เกิดขึ้นกับดวงดี นั่น คือ………………….. ผลของมันก็คือ ดวงดีไม่สามารถกลับมาที่ฟาร์มได้อีกตลอดไป
ในเช้าวันถัดมา”สง่า” ลูกน้องเก่าของเจ้านายพาทองดำมาส่งที่ฟาร์ม เพราะ ทองดำไปนั่งรอที่บ้านของสง่าซึ่งตั้งอยู่ท้ายซอยใกล้กับฟาร์มที่สุด น่าแปลกที่ทุกครั้งทั้งดวงดีและทองดำจะไปเป็นคู่ วันนี้กลับมาตัวเดียว สง่าจึงพาทองดำมาส่งที่ฟาร์ม
วันถัดมาเจ้านายถึงรู้ว่าแม่หายไป เพราะ เจ้านายมีธุระไม่เข้ามาที่ฟาร์มสองวันแล้ว เมื่อรู้ความเจ้านายถึงกับถอดสีหน้า แสดงถึงความตกใจและความเศร้าที่ครอบคลุมความคิด
พฤติกรรมของทองดำ เปลี่ยนไป จากเคยร่าเริงกลายเป็นหงอยเหงา เคยนอนที่บ้านก็ไม่ยอมนอนกลับไปเฝ้าหน้าประตูฟาร์มตลอดเวลา เจ้านายพยายามเล่นด้วยทองดำก็เบื่อเล่นด้วยได้ไม่นานเหมือนเคย ใครจะรู้ความสับสนและความวุ่นวายในของทองดำ รวมทั้งความมั่นคงทางใจที่เคยผูกติดกับดวงดี ทั้งหมดเมื่อมันสูญสลายสิ้นแล้ว ทองดำจะเป็นอย่างไร ทองดำรับไม่ได้กับปัจจุบัน กลับพยายามไขว่คว้าอดีตให้กลับคืนมาด้วยการนั่งเฝ้า นอนเฝ้า ประตูฟาร์มหวังว่าจะได้ยินเสียงโซ่ที่ห้อยคอดวงดี ดังกรุ้งกริ้ง มาจากถนนอันแสนไกล
เจ้านายไม่เคยรู้ว่าแม่ไปไหนหรือเป็นอะไรไป แม้ว่าทองดำจะพยายามบอกหลายทีแล้ว แต่ด้วยความที่ไม่สามารถสื่อสารกันได้ ทองดำตัดสินใจจะเก็บเรื่องนี้ไว้เพียงผู้เดียวว่าเกิดอะไรขึ้นกับแม่ในคืนนั ้น ทองดำคิดถึงแม่เหลือเกิน ด้วยความหวังว่าแม่จะกลับมาทองดำจึงเฝ้ารอที่หน้าประตูฟาร์มทุกๆครั้งที่มีโ อกาส ทองดำเปลี่ยนไปมากแม้ว่าเจ้านายจะนำอาหารแสนอร่อยมาให้ ก็ไม่เห็นทองดำตัวที่ร่าเริงได้อีกแล้ว
จ ะมีใครรู้ความรู้สึกของหมาพันธุ์ผสมที่เพิ่งจะเสียแม่ไป ในคืนนั้นไม่มีใครรู้ว่า จะมีโจรชั่วทำร้ายดวงดีเพื่อประโยชน์อันใด อาจจะต้องการเอาเป็นอาหาร หรือว่าดวงดีประสบอุบัติเหตุใดๆ มีเพียงทองดำเท่านั้นที่รู้ นับจากวันนั้น แววตาของทองดำไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว
หมายเหตุเอโปร: ส่งให้เพื่อนๆอ่าน กูโคตรเศร้าเลยแม่งใครสอย”ดวงดี”หมากูไปวะ โคตรแค้นเลย กูรักมันมาก มันมาเฝ้าที่ห้องนอนกูทุกคืนเลยเวลาอยู่ที่ไร่ ท่อกมึงจำไอ้ดวงดีได้เปล่าตอนมึงไปที่ไร่มันก้ออยู่
---ติดตามตอนต่อไป----
หมายเหตุท่อก: เอโปรส่งมาให้พร้อมกับเรื่องที่เขาเขียนเรื่องก่อน เห็นได้ว่าชีวิตเขายามนี้เต็มไปด้วยความุ่งมั่นและแน่วแน่ ในอีกด้านหนึ่ง ผมก็เข้าใจได้ว่า เอโปรคงจะเหงาพอสมควร สังเกตได้จากเรื่องที่เขาเขียนเล่าให้เพื่อนฟัง ซึ่งมีความยาวมาก และเป็นเรื่องที่เล่าออกมาจากหัวใจจริงๆ
ก่อนกลับมาเรียนต่อที่อเมริกา ในต้นเดือนกันยายน มีโอกาสได้คุยทางโทรศัพท์กับเอโปร เขาเล่าว่า ขณะนี้ "ลูกต้นกล้า" (มีชื่อแล้ว) ของเขาไปอยู่กับแม่ที่ตัวจังหวัดเชียงราย ด้วยเหตุว่าแม่มีแผลที่ยังรักษาไม่หายจากการผ่าตัดคลอดลูก ทำให้เขาคลายกังวลไปด้วยเปลาะหนึ่ง
ได้ยินข่าวอีกว่า เอโปรจะลงมาร่วมงานแต่งงานของเพื่อน "ข่อย" ในวันที่ 10 กันยายน ที่จะถึงนี้ หากใครพบเขา ฝากบอกถึงความคิดถึงเขาด้วย
ก่อนออกเดินทาง

2 Comments:
เอโปร สื่อสารเรื่องดวงดีและทองดําได้ยอดมากว่ะ
กูอ่านแล้วรู้สึก ถึงความตั้งใจที่เขียนมาเลย
หมามันก้มีหัวใจ มีความรู้สึก เหมือนคนนั่นแหละ
น้องต้นกล้า(มีชื่อแล้ว) หวังว่าคงถ่ายรูปมานะ
พรุ่งนี้จะไปดูที่งานแต่งงานข่อย
เจอกันนะเอโปร
This comment has been removed by a blog administrator.
Post a Comment
<< Home